"พระราชอารมณ์ขัน" ผ่านถ้อยอักษร

"ทำไมพระองค์จึงทรงเคร่งขรึมนัก ไม่ทรงยิ้มเลย" นักข่าวหนุ่มอเมริกัน กราบบังคมทูลถาม
พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เมื่อครั้งเสด็จฯ ประพาสสหรัฐอเมริกาเป็นครั้งแรกปี 2503
"นั่นไง...รอยยิ้มของฉัน" พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวพระราชดำรัส พร้อมกับหันพระพักตร์ไปทาง สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ
ทำเอานักข่าวถึงกับทึ่งในพระราชปฏิภาณ และพระราชอารมณ์ขันอันล้ำลึกของพระองค์

เคยมีบางครั้งที่ "พ่อหลวงของเรา" ต้องทรงทำหน้าที่ไกล่เกลี่ยข้อพิพาทปัญหาครอบครัว
มีครั้งหนึ่งชาวเขาคนหนึ่งมากราบบังคมทูลร้องทุกข์ว่า เขาให้หมู 2 ตัวกับเงินก้อนหนึ่งกับเมีย พอ
ได้ไปแล้วกลับหนีตามชู้ไป พระองค์ทรงตัดสินว่า สามีจะต้องได้รับเงินชดใช้ และปลดปล่อยภรรยาไปตามอำเภอใจของเธอ ญาติของทั้งสองฝ่ายก็พอใจ พระองค์ทรงรับสั่งด้วยพระราชอารมณ์ขันว่า
"แต่ที่แย่ก็คือ ฉันต้องควักเงินให้ไป...หญิงผู้นั้นก็เลยต้องตกเป็นของฉัน" รับสั่งแล้วก็ทรงพระสรวล
สักครู่หนึ่งหญิงผู้นั้นก็นำสุราพื้นเมืองมาถวาย "ถ้าฉันเมาพับไป อะไรจะเกิดขึ้นก็รู้ไม่ได้"

ประมาณปี 2498 คราใดที่เสด็จพระราชดำเนินแปรพระราชฐานไปประทับ ณ พระราชวังไกลกังวลจะทรงขับรถยนต์พระที่นั่งไปยังท้องที่ห่างไกลทุรกันดาร เช่น หนองพลับ แก่งกระจาน ด้วยพระองค์เอง วันหนึ่งทรงขับรถยนต์พระที่นั่งผ่านไปถึงหมู่บ้านแห่งหนึ่ง ย่านหมู่บ้านห้วยมงคล อ.หัวหิน จ.ประจวบคีรีขันธ์ ซึ่งราษฎรกำลังช่วยกันตกแต่งประดับซุ้มรับเสด็จกันอยู่ เมื่อเห็นรถยนต์พระที่นั่ง ด้วยความไม่รู้ว่าเป็นใคร
จึงสั่งห้าม "ต้องให้ในหลวงเสด็จก่อน แล้วพรุ่งนี้ถึงจะลอดผ่านซุ้มได้ วันนี้ห้ามลอดผ่านซุ้มนี้ ต้องขอให้ในหลวงผ่านก่อนนะ" ชายคนที่เฝ้าซุ้มรับเสด็จบอก พระองค์ทรงขับรถพระที่นั่งเบี่ยงข้างทางไม่ลอดซุ้ม วันรุ่งขึ้นเมื่อทรงขับรถยนต์พระที่นั่งเสด็จพระราชดำเนินไปเยี่ยมราษฎรอย่างเป็นทางการ พร้อมคณะข้าราชบริพารผู้ติดตาม ทรงมีพระดำรัสทักทายกับชายผู้เฝ้าอยู่หน้าซุ้มเมื่อวันวานว่า
"วันนี้ฉันเป็นในหลวง...คงผ่านซุ้มนี้ได้แล้วนะ !!!"

อีกครั้งหนึ่งที่ภาคอีสาน เมื่อเสด็จขึ้นไปทรงเยี่ยมบนบ้านของราษฎรผู้หนึ่งที่คณะผู้ตาม
เสด็จทั้งหลายออกแปลกใจในการกราบบังคมทูลที่คล่องแคล่วและใช้ราชาศัพท์ได้อย่างน่าฉงน
เมื่อในหลวงมีพระราชปฏิสันถารถึงการใช้ราชาศัพท์ได้ดีนี้ จึงมีคำกราบทูลว่า "ข้าพระพุทธเจ้าเป็น
โต้โผลิเกเก่า บัดนี้มีอายุมากจึงเลิกรามาทำนาทำสวน พระพุทธเจ้าข้า.." มาถึงตอนสำคัญที่ทรง
พบนกในกรงที่เลี้ยงไว้ที่ชานเรือน ตรัสถามว่า เป็นนกอะไรและมีกี่ตัว.." พ่อลิเกเก่ากราบบังคม
ทูลว่า "...มีทั้งหมดสามตัว พระมเหสีมันบินหนีไป ทิ้งพระโอรสไว้สองตัว ตัวหนึ่งที่ยังเล็ก ตรัส
อ้อแอ้อยู่เลย และทิ้งให้พระบิดาเลี้ยงดูแต่ผู้เดียว" เรื่องนี้ ดร.สุเมธเล่าว่าเป็นที่ต้องสะกด
กลั้นหัวเราะกันทั้งคณะไม่ยกเว้นแม้ในหลวง

^_____________________________________________^