แต่ถ้าเปนแล้วมีNORแถมมาด้วยแมร่งโคตรหมั่นไส้

งงครับ -*-

ปล.  ไม่ได้เปงทอม  ไม่ได้เปงเลส  แต่มีตามแฟชั่น  OK:D
ปล.2  น่ารักซะด้วยล่ะ  เหอๆ;)

ก็เคยคุยกับท่านผู้หนึ่งได้ย่อนรูปนึงมาให้ แม่เจ้า Oo Strawberry Panic นี่มัน (อ๊อก... เอามืออุดปาก)

สตอพานิค น่ารักเน้อะ . ชอบอามาเนะ

ปล. ผิดประเด็น !
ปล.2 มันสื่ออารายหรอ แจน ?       

สำหรับเรื่องนี้ ไม่ค่อยอยากคอมเม้นท์ครับ ...

Q : ลูกสาวนิยมชมชอบการเป็นผู้หญิงที่ชอบผู้หญิง หรือผู้ชายชอบผู้ชาย ชอบอ่านหนังสือการ์ตูนที่เป็นเรื่องทำนองนี้ จะทำให้เขามีจิตใจที่เบี่ยงเบนไหม และพ่อแม่จะสอนเขาอย่างไรดี

A : เด็กผู้หญิงที่มีทัศนคติแบบนี้อาจมี 2 แบบ

แบบที่ 1 คือเด็กปกติ ไม่ได้เบี่ยงเบนทางเพศ ไม่มีแนวโน้มจะเบี่ยงเบนทางเพศ แต่ได้รับอิทธิพลจากสิ่งแวดล้อม ได้แก่เพื่อนที่โรงเรียน หรือสื่อต่างๆที่มีพฤติกรรมชอบเพศเดียวกันเองให้เห็นมากจนมองดูเป็นเรื่องปกติในสังคม

โดยเฉพาะในบางสิ่งแวดล้อมเช่นโรงเรียนสตรีล้วน พฤติกรรมพึงพอใจเพศเดียวกันพบได้มากถึงหนึ่งในสาม

แต่ที่เป็นรักร่วมเพศ (ชอบเพศเดียวกันเองทางเพศ) จริงๆเพียงร้อยละสามเท่านั้น ส่วนใหญ่จะเป็นไปตามแฟชั่นมากกว่า


แบบที่ 2 เด็กเป็นรักร่วมเพศจริง และเริ่มแสดงออกพฤติกรรมรักร่วมเพศ
โดย ในระยะแรกๆ มักแสดงออกเป็นพฤติกรรมผิดเพศ เช่น การแต่งกาย (เฉพาะคนที่เป็นทอม) การมีแฟนเพศเดียวกัน มีการหึงหวง มีความรู้สึกทางเพศและความต้องการทางเพศกับเพศเดียวกัน

วิธีการจะรู้ว่าลูกสาวเป็นแบบที่1 หรือแบบที่ 2 ต้องอาศัยพื้นฐานสำคัญ 2 ข้อ ครับ
1. พ่อแม่มีทัศนคติเป็นกลางต่อการเป็นรักร่วมเพศ ถ้ามีท่าทีต่อต้าน ไม่ยอมรับ ไม่เห็นด้วย ลูกจะไม่เปิดเผยความจริง

2. ความสัมพันธ์เดิมระหว่างพ่อแม่กับลูกสาวมีการสื่อสารได้ การสื่อสารที่จะช่วยให้ลูกสาวเปิดเผยความจริงเรื่องนี้
เริ่มด้วยการขอคุยเป็นส่วนตัว ถามความคิดเห็นในเรื่องต่อไปนี้
• สิ่งที่ลูกสาวรู้เกี่ยวกับพฤติกรรมรักร่วมเพศ เคยรู้มาว่าอย่างไร จากใคร
• ความเห็นของเขาต่อพฤติกรรมคนอื่นที่เป็นรักร่วมเพศ
• คิดว่าตนเองเป็นรักร่วมเพศหรือไม่ อะไรทำให้คิดว่าเป็น อะไรทำให้แน่ใจว่าไม่ใช่
• ถ้าตัวเองเป็น จะทำอย่างไร จะดำเนินชีวิตอย่างไร ต้องการให้พ่อแม่ช่วยอย่างไร

เหล่า นี้คือสิ่งที่พ่อแม่ควรจะคุย ไม่ใช่การสอน ไม่ใช่การขอให้เขาเปลี่ยนแปลงแก้ไขความพึงพอใจทางเพศ (ที่มีกับเพศเดียวกัน) ซึ่งมักจะเปลี่ยนแปลงไม่ได้

แต่เป็นท่า ทีที่ยอมรับได้ว่าความพึงพอใจทางเพศของเขาเป็นแบบนี้ และสิ่งที่พ่อแม่น่าจะบอกได้คือ พฤติกรรมที่แสดงออกภายนอกควรจะมีขอบเขตเหมาะสม พ่อแม่ยอมรับได้แค่ไหน เช่น การแต่งกาย การคบกัน ขอบเขตที่ไม่เกิดปัญหา เช่นการควบคุมตนเองไม่ให้มีเพศสัมพันธ์ แม้เพศสัมพันธ์กับเพศเดียวจะไม่ตั้งครรภ์ แต่จะเกิดปัญหาทางจิตใจ การหึงหวง ขาดการควบคุมตนเอง เสียหน้าที่ด้านการเรียนและเรื่องอื่นๆ ตามมาอีกมากมาย

อย่าลืมแสดงว่าถึงอย่างไรเราก็ยังยอมรับเขาในด้าน ดีด้านอื่นๆ เขายังเป็นลูกเรา ยังสามารถดำเนินชีวิตต่อไป เป็นประโยชน์ต่อผู้อื่นและต่อตนเองได้ในอนาคตครับ

----
http://women.sanook.com/mom-baby/develop/age6up_28915.php

หาอะไรมาให้อ่านกัน