กู นิ แหละ" สวนกุหลาบ นนท์ "

ขึ้น แปร อักษร ไม่ กี่ ชัวโมง ทำ โดด

แล้วตกลงไปแปรป่าวหละ ไม่เข้ามาตอบเลย - -

*เพื่อนพี่ มันมาช่วยแปรใส่สีชมพู ขึ้นแปร มันยังบอกเลยว่า มันส์วะ

.
ขอบคุณทุกคนจริงน้ะ   ><*

ที่สำคัญที่สุดอ่ะคงเป็นพี่ๆศิษย์เก่าทุกๆคนอ่ะ
สงสารพี่เค้าเหมือนกันที่เค้าตั้งใจมาดูเราแปร ตั้งใจมาดูศักยภาพของโรงเรียน ตั้งใจมาดูพัฒนาการของแต่ละรุ่นๆ
แต่พี่เค้ากลับต้องมาเป็นคนที่ต้องแปรเอง
ถ้าดูจากสีหน้าพี่เค้าไม่มีคำว่าเหนื่อยเลยอ่ะ
มีแต่รอยยิ้ม มีแค่ความภาคภูมิใจ ที่เค้าได้กลับมายังจุดนี้อีกครั้ง

นี่แหละครับ คนที่จะพูดได้เต็มบอกว่า "กุนี่แหละสวนนนท์" , "กุนี่แหละที่ทำเพื่อโรงเรียน"

แล้ววันนี้เราเป็นได้อย่างพี่เค้าหรือยังคับ?

ไปเถอะน้อง พี่เสียโอกาสนี้มาแล้ว (วันนี้ทั้งห้องโดด แต่เราไม่ไป - -* แหะๆ เจ็บคอ)